Het pamflet Boeiuh! “Het stille protest van de jeugd’’ is geschreven door Rob Wijnberg.
In het boek wilt hij de lezer een idee geven hoe de belevingswereld van de jeugd er nou precies uitziet in deze tijd en hoe het tot stand is gekomen. Het boek is ingeleid en vervolgens ingedeeld in drie delen genaamd ‘Boeiuh’,’Chilluh’ en ‘Pimpuh’, het verhaal speelt zich grotendeels in Amsterdam af. Om het boek nog levendiger te maken heeft Rob Wijnberg een stukje geschreven over zijn eigen ervaringen, hij beschrijft een avond met zijn vrienden.
Het eerste deel Boeiuh beschrijft hoe de jeugd zich nu bezig houd met nieuws, politiek en maatschappelijke gebeurtenissen. In dit deel vond ik dat Rob Wijnberg wel erg kritisch naar de samenleving keek. Totdat hij beschreef dat het slechts een greep uit de ochtendbladen van de afgelopen jaren was.
In het tweede deel Chilluh beschrijft Rob Wijnberg hoe jongeren hun tijd besteden. Lopen zij de hele dag in de stad rond te banjeren en geld te verkwisten….volgens Rob Wijnberg is het Chilluh een levenshouding. Het is het vinden van een balans tussen vrijheid en persoonlijke verantwoordelijkheid en zelfvertrouwen. Chillen doe je toch om even aan de realiteit te ontsnappen?
In het derde deel pimpuh wordt het individualisme binnen de jongerengemeenschap beschreven. Hedendaagse jongeren zijn opgegroeid in een tijdperk van individualisme, in dit hoofdstuk staat de “ik” centraal. De argumenten worden gebaseerd op de realiteit en op kennis van de geschiedenis en de samenleving.
In enkele opzichten ben ik het eens met Rob Wijnberg. In tegenstelling tot andere boeken in dit genre bekijkt hij de jeugd vanuit verschillende perspectieven en dat vind ik zo leuk aan het boek. Wel was ik het een aantal keren niet eens met zijn kijk op de jeugd. Volgens Rob zouden jongeren muziek luisteren om te ontsnappen aan het drukke informatieklimaat, naar mijn mening en uit eigen ervaring luister je muziek omdat je het leuk vindt en ervan wilt genieten. In het algemeen vind ik ook dat Rob Wijnberg de problemen wel een beetje overdrijft en groter maakt dan dat zij zijn. Jongeren worden steeds meer gestimuleerd door verschillende instanties om te studeren en het goeie pad te belopen. Zelf herkende ik veel dingen die Rob Wijnberg in het boek beschreef door de voorbeelden die hij geeft in het boek. Hij bespreekt veel bezigheden van jongeren o.a. uiterlijk, uitgaan, games en tv –programma’s.
Het is een leuk boek voor jong en oud. Voor jongeren omdat zij kunnen lezen hoe anderen de jeugd bekijken en voor ouderen zodat zij een kijkje kunnen nemen in de bezigheden van de jeugd.Naar mijn mening is het boek ietwat overdreven maar wel amuserend.
